بخیه جراحی بینی یکی از بخش های مهم در روند جراحی بینی است که نقش قابل توجهی در ترمیم برش ها و شکل گیری مناسب بافت ها دارد. نوع بخیه، محل قرارگیری آن و زمان کشیدن بخیه ها با توجه به روش جراحی، وضعیت پوست و نظر جراح بینی تعیین می شود. بسیاری از افراد پیش از عمل درباره ظاهر بخیه ها، مدت باقی ماندن آنها و میزان درد هنگام کشیدن بخیه نگرانی دارند. در بیشتر موارد، بخیه ها به گونه ای قرار داده می شوند که جای آنها محو و غیر قابل مشاهده باشد و روند ترمیم بافت به شکل مناسبی انجام شود. شناخت انواع بخیه و مراقبت صحیح از محل آن می تواند به کاهش نگرانی بیمار و سپری شدن دوره نقاهت با آرامش بیشتر کمک کند. البته شرایط هر فرد متفاوت است و نمی توان برای همه بیماران یک زمان مشخص یا روش یکسان برای مراقبت از بخیه ها در نظر گرفت. در ادامه با انواع بخیه، زمان کشیدن آنها، محل قرارگیری و میزان درد هنگام خارج کردن بخیه ها آشنا می شویم.
بخیه جراحی بینی
در جراحی بینی باز، معمولا برشی در قسمت کلوملا ایجاد می شود و پس از پایان جراحی این بخش با بخیه بسته می شود. در روش بسته، برش ها داخل بینی ایجاد می شوند و در نتیجه بخیه های خارجی قابل مشاهده معمولا وجود ندارد. جراح بینی با توجه به نوع عمل و محل برش تصمیم می گیرد از چه نوع نخ و تکنیکی استفاده کند. بعضی از نخ ها به مرور زمان توسط بدن جذب می شوند و برخی دیگر باید در زمان مشخصی توسط جراح یا کادر درمان خارج شوند. مراقبت از محل بخیه اهمیت زیادی دارد، زیرا دستکاری، فشار یا رعایت نکردن توصیه ها می تواند روند ترمیم را مختل کند. همچنین نباید بخیه ها را در خانه برداشت یا جدا کرد، زیرا خارج کردن آنها نیازمند بررسی وضعیت زخم و تشخیص زمان مناسب است. قرمزی خفیف یا احساس کشیدگی در روزهای ابتدایی می تواند بخشی از روند طبیعی ترمیم باشد، اما علائم شدید یا غیر معمول باید به جراح اطلاع داده شود.
انواع بخیه جراحی بینی
بخیه های مورد استفاده در جراحی بینی را می توان از نظر جذب شدن به دو گروه اصلی تقسیم کرد:
- بخیه جذبی
این نوع نخ به مرور توسط بدن تجزیه و جذب می شود و معمولا نیازی به کشیدن آن وجود ندارد. مدت زمان جذب نخ به نوع آن و شرایط بدن بستگی دارد و ممکن است چند روز طول بکشد.
کاربرد بخیه جذبی
بیشتر برای بخش هایی استفاده می شود که دسترسی به آنها دشوار است یا نیاز نیست بیمار برای خارج کردن نخ مراجعه کند.
- بخیه غیر جذبی
این نخ توسط بدن جذب نمی شود و در صورتی که برای بستن برش های بخش خارجی بینی استفاده شده باشد، معمولا پزشک آن را در زمان مشخصی خارج می کند.
کاربرد بخیه غیر جذبی
در خصوص بخیه جراحی بینی از نوع غیر جذبی باید گفت که این نوع در طول عمل جهت بستن برش ها در نواحی خاص استفاده می شود و پزشک می تواند میزان کشش و وضعیت زخم را در زمان مراجعه مجدد به مطب بررسی کند و زمان کشیدن آن ها تعیین نماید.
نکته مهم: جذبی یا غیر جذبی بودن بخیه به معنی بهتر یا بدتر بودن آن نیست و انتخاب مناسب باید بر اساس شرایط هر بیمار انجام شود.
زمان کشیدن بخیه جراحی بینی
زمان کشیدن بخیه به نوع نخ، محل برش و سرعت ترمیم زخم بستگی دارد و نمی توان یک زمان ثابت را برای تمام افرادی که جراحی بینی انجام داده اند تعیین کرد. اگر بخیه غیر جذبی در قسمت خارجی بینی قرار گرفته باشد، معمولا پزشک پس از بررسی وضعیت زخم درباره زمان خارج کردن آن تصمیم می گیرد. در بسیاری از موارد، بخیه های پوستی بینی حدود چند روز تا یک هفته بعد از عمل بررسی و در صورت مناسب بودن شرایط برداشته می شوند. با این حال، زمان دقیق ممکن است بر اساس تکنیک جراحی و شرایط ترمیم متفاوت باشد. اگر زخم هنوز به اندازه کافی ترمیم نشده باشد، جراح ممکن است خارج کردن بخیه جراحی بینی را به زمان دیگری موکول کند. از طرف دیگر، خارج کردن زودهنگام یا دیرهنگام بخیه بدون نظر پزشک می تواند مناسب نباشد. بخیه های جذبی نیز معمولا نیازی به کشیدن ندارند و خودشان به تدریج جذب می شوند. بهترین کار این است که بیمار زمان تعیین شده در ویزیت پس از عمل را جدی بگیرد و برای بررسی محل بخیه به جراح مراجعه کند
کشیدن بخیه جراحی بینی درد دارد؟
کشیدن بخیه های بینی معمولا یک فرایند کوتاه است و بسیاری از افراد آن را بیشتر به شکل احساس کشش، فشار یا سوزش خفیف توصیف می کنند. میزان ناراحتی به محل بخیه، نوع نخ، میزان حساسیت فرد و شرایط ترمیم زخم بستگی دارد. بخیه هایی که در قسمت خارجی بینی قرار دارند ممکن است هنگام خارج شدن کمی احساس کشیدگی ایجاد کنند، اما درد شدید ایجاد نمی کنند. جراح بینی ابتدا وضعیت زخم را بررسی می کند و سپس با ابزار مناسب نخ را خارج می کند. بهتر است بیمار هنگام کشیدن بخیه صورت خود را منقبض نکند و طبق توصیه پزشک آرام بماند. بعد از خارج کردن بخیه ممکن است برای مدت کوتاهی احساس حساسیت یا سوزش خفیف وجود داشته باشد که به تدریج کاهش پیدا می کند. کشیدن بخیه در منزل توصیه نمی شود، زیرا ممکن است باعث باز شدن زخم یا آسیب به پوست شود
نکته پایانی درباره بخیه جراحی بینی
بخیه تنها یکی از بخش های ترمیم پس از جراحی بینی است و نتیجه نهایی به عوامل مختلفی مانند تکنیک جراحی، وضعیت بافت ها، مراقبت های بعد از عمل و روند طبیعی ترمیم بدن بستگی دارد. ظاهر بخیه در روزهای اول نباید باعث نگرانی بیش از حد شود، زیرا تورم و قرمزی اولیه می تواند باعث شود محل برش بیشتر از حالت واقعی خود دیده شود. مهم است که بیمار محل بخیه را تمیز نگه دارد و از لمس کردن، کشیدن یا کندن نخ ها خودداری کند. همچنین استفاده از پماد یا محصولات ترمیم کننده باید تنها با توصیه جراح انجام شود. اگر خونریزی غیر عادی، ترشح بدبو، افزایش قابل توجه قرمزی، تورم شدید، درد رو به افزایش یا تب ایجاد شد، باید جراح در جریان قرار گیرد. مراجعه منظم برای بررسی وضعیت بینی نیز کمک می کند تا روند ترمیم زودتر ارزیابی شود.
